เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้

กลับมาแล้ว

ไดอารี่ของหยกยิ้ม

heroine ภาค ๓ เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้

...

มัวแต่ก้มหน้าทำงานชนิดไม่หยุดพัก

เงยหน้ามาอีกที  พบว่าตัวเองยังสวยเหมือนเดิม

ฮ่าๆๆ

เข้าเรื่องเดี๋ยวนี้ค่ะคุณ

...

หมาตู้ตายแล้ว

สิ่งมีชีวิตเพศผู้ที่รักฉันมากที่สุดในโลก

รักหมาตู้เหมือนกันนะ

อาจไม่ได้ถึงครึ่งที่หมาตู้รักฉัน

ขอโทษที่มัวแต่ทำงาน  ไม่ได้กลับมาดูใจ

หมาตู้ไม่โกรธใช่ไหม

...

สายน้ำหน้าบ้านของเราก็แปรเปลี่ยน

เรือขายกล้วยปิ้งมันปิ้ง

ยกพลขึ้นบกไปขายทางรถเรียบร้อยแล้ว

ปล่อยให้ฉันรอเก้อเสียหลายวัน

...

เรือขายน้ำเต้าหู้เจ้าผู้ชาย

ผูกคอตายหนีปัญหารักสามเส้า

เนื่องจากกำไรในการขายน้ำเต้าหู้ซึ่งมีคู่แข่งอีกหนึ่งลำ

ไม่สามารถจัดสรรให้กับภรรยาทั้งสองคนได้อย่างเท่าเทียม

...

เรือขายก๊วยจั๊บ  ตัดสินใจมาขายเฉพาะวันอาทิตย์

เพราะวิเคราะห์การตลาดแล้วว่า  คนเยอะที่สุด

...

แม่ค้าขายหอยทอด  งดขายของชั่วคราว

เนื่องจากสามีได้งานรับเหมาก่อสร้างบ้านเรือนไทยริมน้ำ

ต้องสลัดตะหลิว  มาจับสิ่ว  จับกบไสไม้แทน

...

สิ่งแปลกใหม่ประจำสายน้ำ

ได้แก่เรือแฮปปี้

ที่จะแวะเวียนมาทุกวันอาทิตย์เช่นกัน

กับเรือสีแดงสดทั้งลำ  รวมทั้งหลังคาเรือ และแบบฟอร์มของคนขับ

เครื่องกระจายเสียงในเรือจะป่าวประกาศซ้ำๆ ว่า

“ซื้อซิมการ์ด  เติมเงินมือถือ  แฮปปี้มาแล้วนะจ๊า~~~~~~~”

...

เข้าถึงผู้บริโภคทุกทิศทางเลยนะ

อีกหน่อยคงจ้าง ฮ. ไปโปรยใบปลิวแถว ๓ จังหวัดชายแดนภาคใต้

...

ช่วงนี้เปลี่ยนตัวเองเป็นนางละเวงวัลลี

เอาความสวยของนางละเวง  ในเรื่องพระอภัยมณี

มาปนกับความกตัญญูของ วัลลี ที่เป็นข่าวสมัยก่อน

ออกมา เท่ากับ ฉัน

อาจจะมีคนสงสัยว่าคิดได้ยังไง

ก็ไม่มีใครคิดให้  เลยคิดไปเองน่ะสิ

...

สั่งไรท์ซีดีไดอารี่ทั้งสองชื่อไปแล้ว

ทั้ง Heroine อันเสมือน home บ้านเก่าอันอบอุ่น

และ My question อันเสมือน house

บ้านพักใจอีกหลังที่ระยะหลังชักจะอยู่นาน

ชั่วขณะที่เปิดแผ่นซีดี  เพื่อเช็คความถูกต้องเรียบร้อย

เผลอใจอ่านอดีตของตัวเอง  ยิ้มๆ หัวเราะๆ 

แล้วก็จนได้  สุดท้ายที่น้ำตาร่วง

...

ก็ยังเป็นฉันคนเดิมอยู่นั่นเอง

...

บางเรื่องก็ดีเหมือนกัน

อ่านบทกวีที่เขียนช่วงพี้ความรัก แล้วก็เออนะ

เออ เอ็งเก่งว่ะ

เศร้าแล้วยังประดิดประดอยถ้อยคำได้ปานนั้น

นังกวี  (ที่เลิกแล้วซึ่งความเป็นขี้เมา)

...

มีสัญญาณอินเทอร์เน็ตส่วนตัวใช้ที่บ้านแล้ว

คาดว่าจะกลับคืนสู่วงการไดอารี่คลับ

ไม่ว่าจะมีใครเรียกร้องหรือเปล่าก็จะกลับมา

แต่ทว่า

คล้ายกับจะแปลกๆ ไป  ไม่คุ้นมือเหมือนเก่า

เวลาจะพิมพ์อะไรที  สำนวนไม่สม่ำเสมอ

แต่อีกไม่นานหรอก...

...

จู่ๆ คิดถึงคนในไดคลับที่หายไป

สมัยเข้ามาใหม่ๆ  บางคนยังอยู่ทนอยู่นาน

อย่างเช่นนังจอย  ที่เป็นเม้นท์แรกของไดอารี่นี้

กลายเป็นเพื่อนสนิทกันไปแล้ว

ไม่รู้โดนมันเอาน้ำมันพรายแตะตั้งแต่เมื่อไหร่

- - -

อาร์ แม่ญิ๋งเมืองพะเยา กับลูกสาวละอ่อนน้อยใบบัว

เราได้ปฏิบัติการสลิดเข้าไปทักทาย  คุยกันตามประสา

อ้างว่าจะไปหา  ไปเยี่ยมหลานที่เชียงใหม่

เค้าย้ายกลับไปอยู่พะเยาก็ยังตามไปพะเยา

(จริงๆ คือประหยัดค่าที่พัก  ฮ่าๆๆๆ แถมได้ไกด์ท้องถิ่น)

ตั้งกะเด็กหญิงตัวนิดตัวน้อย  จนเธอวิ่งได้ลิ่วๆๆ  แล้ว

ไวจัง

...

แก็งค์เก่าไดอารี่ของเรา  จะไม่พูดถึงได้จะได

นุช, เจ, แอน, ฟ่าง, น้อง, ดีน

ฮิ้ววววว  แก็งค์นี้ยังอยู่ครบแฮะ 

แม้ว่าแม่คนแรกเธอจะไม่อัพไดมาเป็นปีแล้ว

ส่วนคนหลังกำลังจะไปมีชีวิตที่ดี  ด้วยการมีสามี  ฮ่าๆๆๆ

...

บางคนก็หายไป  ด้วยภาระและหน้าที่

...

คิดว่าบางคน  เปลี่ยนสถานะจากผู้เขียน

เป็นผู้เข้ามาอ่านเงียบๆ  ก็น่าจะมีหลายคนอยู่

...

มิตรภาพใหม่ๆ ก็ยังมีมาเรื่อยๆ

...

จบโหมดคร่ำครวญถึงเพื่อนชาวไดก่อน

...

บ่นบ้างดีกว่า

ว่าด้วยถนนซอยส่วนตัวของเราพังพินาศ

ด้วยว่ามีคนเมาขับรถเข้ามาแล้วขับลงคูน้ำไปเฉย

แล้วก็เรียกรถมาลากในวันฝนตก  ทำเอาถนนพังไปหมด

ไม่ซ่อมให้ด้วย  บอกว่าจะเอาหินคลุกมาลงให้

ก็หายหัวไป...

ก็ไม่ว่ากัน  คนอย่างชั้นไม่เอาเรือใบไปดักล้อรถใครอยู่แล้ว

ตัดสายเบรก  เจาะถังน้ำมันเท่านั้นที่คิดไว้ในหัว

ฉันไม่เคยคิดจะสร้างความเจ็บปวดให้กับใครที่ทำให้เราเจ็บและเดือดร้อน

ความตายไปเลยดีกว่ามั้ย  Born to the hill.

…

รถแท็กซี่ก็เลยไม่ค่อยยอมเข้ามาในบ้านเรา

สภาพยังกับแข่งออฟโรดซะขนาดนั้น

แล้วฉันก็ต้องพาป้าไปโรงพยาบาลทุกสัปดาห์ด้วยสิ

แม่เอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

…

เจอแท็กซี่คันนึงยอมเข้ามารับป้าถึงในซอยบ้าน

นึกไประหว่างทางว่าจะให้ทิปสักหน่อย

แต่ทว่า...ขับๆ ไปรถติดไฟแดง  พี่กางหนังสือพิมพ์มาอ่าน

ไฟเขียว  พี่ขับต่อ  และทำท่าเหมือนจะอ่านหนังสือพิมพ์ต่อ

ต้องหันไปมองหน้าด้วยแววตาเป็นเครื่องหมาย ???

ถ้าไม่ติดว่าป้าฉันเดินไม่ได้  ลุกไม่ไหวล่ะก็  เปลี่ยนคันแน่ๆ

ยังไม่สาแก่ใจ  หลังจากพับหนังสือพิมพ์เก็บไปแล้ว

ขับๆ อยู่พี่แกคงคิดว่าตัวเองเป็นตัวประกอบเรื่อง Speed

(อย่างแกไม่มีทางได้เป็นคีนู รีฟ หรอก)

ความเร็ว ๙๐ กม. บนถนนรัตนาธิเบศร์

พี่ท่านเปิดประตูรถแล้วปิดใหม่  แบบจู่ๆ นึกได้ว่าประตูไม่สนิท

ทำเท่...เหรอ

แหม...รู้ไหมว่าฉันก็เพิ่งไปดู Wanted มา

และก็นึกว่าตัวเองเป็นแองเจลิน่า  โจลี่  เหมือนกัน (ฉันน่ะนางเอก ฮ่าๆๆ)

(ใกล้จะเหมือนเปี๊ยบเลยนะ  ยกเว้นตรงที่ฉันแก้มป่อง และนมเล็กเท่านั้นเอง)

ณ ช่วงที่พี่เปิดประตูรถแล้วขับรถไปด้วย

หนูล่ะอยากถีบพี่ออกนอกประตูแล้วปีนข้ามเบาะไปขับเองมากๆ

...

ลืมของไว้ในรถแท็กซี่ล่ะ

ลิปตัน ไอซ์ที    กระป๋อง  กระดาษทิชชู่คิตตี้ ๑ ห่อ

ถ้วยโยเกิร์ตที่กินหมดแล้ว ๑ ชิ้น

จะโทรแจ้ง จส.๑๐๐ ช่วยประสานงานดีไหม

อยากจะเอาขยะมาทิ้งลงถังให้เรียบร้อย  ไม่อยากรบกวนพี่แท็กซี่เอาไปทิ้งให้

...

ฝนตก

ฉันอยากจะเฝ้ามอง

เธออยู่อย่างนี้

เจ้าหยดน้ำสีเงินสกาว

เจ้าเอย

 

ฉันเอง

วันเสาร์  คือเมื่อวานนี้

ไปเซนทรัลชิดลม  ไปเวิร์คชอปแต่งหน้ามา

กิจกรรมมีตั้งแต่บ่ายโมง - สี่โมงกว่าๆ

เอ้อเหอ...การจะแต่งหน้าให้ถูกต้อง

ใช้เวลานานปานนั้นเชียวหรือนี่

...

เดินเล่นในเซนทรัลต่อ  บูธเครื่องสำอางค์ Nars

มีพนักงานชายหล่อล่ำ น่าลูบไล้ เดินผ่านไปแทะโลมด้วยสายตา

ประมาณ ๔ รอบ  (วนมันอยู่นั่นแล้ว ฮ่าๆๆๆ)

...

วันอาทิตย์ คือ วันนี้

ไปเดินเล่นสวนจตุจักรมาหล่ะ

ชอปปิ้งเสื้อผ้า รองเท้า มาเพียบๆๆๆ

ยกเว้นก็แต่กางเกงและกระโปรง

ยังหวังว่าจะรอให้ผอมกว่านี้ก่อน แล้วค่อยซื้อ

...

นัดเจอเพื่อนๆ ไดคลับ

แอน , อ๋อ, เจเจ, แอนด์ หยกยิ้ม

ไม่ยอมพาหมามาด้วย ชิชะ

...

เดินดูหมานอนอ่อนเพลียในสวนจตุจักร

เหลือบไปเห็นรอตไวเลอร์ตัวน้อยๆ

คิดถึงลุงตู้อีกแล้ว

...

นึกไม่ออกจริงๆ ด้วยแหล่ะว่าจะเขียนอะไรให้มันราบรื่น

เดี๋ยวก็เขียนไปได้เรื่อยๆ เองแหล่ะ

ก็อย่างที่ขึ้นต้น  เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้

 

หยกยิ้ม

 

เพิ่มเติมบันทึกความคิดเห็น (อันล้ำค่า)

พี่ หยก ค้าบ
อย่า โทร เรย
แค่ นี้ ชี กะ งาน แยะๆๆๆๆ มากๆ 555

ว่า แต่
ชอบ จัง
บ้าน หลัง นี้
อ่าน แล้ว ยิ้ม บ้าง
นต. ซึมๆ บ้าง
ก้อ ว่า กัน ไป

อยาก ได้ ความ หวาน อ่ะ ฮิๆๆ

^^

เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ 
Mon 7 Jul 2008 18:50 [14]

อ่านแล้วคุ้นเคย

หายไปนานเลยนะคะ

เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ 
Mon 7 Jul 2008 17:12 [13]
เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้

หยกยิ้ม โทนขาวดำดูขลังจังเลยอ๊ะ ชอบๆๆ สวยดีนะ ลองถ่ายบ้างดีกว่านิ สวยขรึมดีจัง
เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ 
Mon 7 Jul 2008 15:05 [12]

ไอค่อนใหม่ งามมากเลยจ้ะ
เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ 
Mon 7 Jul 2008 12:36 [11]

ของเราเจอแท๊กซี่ล้างจานไปด้วย ขับไปด้วย

ล้อเล่น
เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ 
Mon 7 Jul 2008 12:12 [10]

มาแล้ว..คนงามคนเดิม..หยกยิ้ม
ขอบคุณสำหรับคำอวยพรนะค่ะ
ปล..ทุเรียนกวนค่ะทุเรียนกวน
เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ 
Mon 7 Jul 2008 11:12 [9]

ถ้าเราสองคนจะสวยครบสูตรคงต้องตื่นตั้งแต่เที่ยงคืน เพื่อไปให้ทัน แปดโมงเช้า ฮุ ฮุ
เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ 
Mon 7 Jul 2008 9:49 [8]

ไอค่อนเซะซี่ชมัด -*-

ไดอารี่หยกยิ้มของจริง ต้องยาววววว ^^
v i v i a n n e เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ 
Mon 7 Jul 2008 9:23 [7]

มาคราวนี้สวยเหมือนเดิมนะยะ

อิอิ

คราวหน้าเราไปรำแฟกันที่ Coffee Bar 66 นะจ๊ะ


ดูแลสุขภาพนะคนสวย

อิอิ
เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ 
Mon 7 Jul 2008 9:16 [6]

ชอบสไตล์การเขียนไดของพี่หยกมากๆๆๆๆๆๆๆ
เขียนเหมือนพรรณนา เห็นภาพพจน์ในตอนอ่านเล้ยยยย

ขอให้น้องหมาหลับสบาย

ปล ชอบไอค่อนนี้จังเล้ยย
เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ 
Mon 7 Jul 2008 8:18 [5]

เห็นปุ๊บรีบเข้ามาอ่านเลย ตามอ่านมาตลอด เขียนน่าอ่านมากเลยจ้า เคยคิดว่าน้องหยกน่าจะเขียนหนังสือขายได้นะ (หรือทำอยู่ก็บอกนะคะ จะได้ช่วยอุดหนุน)

ที่จริงก็อ่านทั้งที่ Hosue&Home นะคะ

Welcome Home ค่า (Home ใครก็ช่าง ขอเวลคัมละกานนน ^^)
เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ 
Mon 7 Jul 2008 0:52 [4]

บ๊ายบายหมาตู้ ไปสบายแล้ว ถ้ามีโอกาสจะพาไปหาน้องแอนหมาวัดแถวบ้านอีกแล้วกันนะ

คิดถึงเราเหรอ แก๊งค์เก่าที่ไหน ใหม่สดเสมอตะหาก แล้วนี่ใครอะ จำไม่ได้ 555

ปล.กุ้งราดซอสมะนาวไม่มี ปูผัดผงกะหรี่ก็โดนแอนตัดหน้าสั่งหมึกผัดผงกะหรี่ไปซะก่อนแล้ว ทำไงดี สงสัยต้องไปใหม่ 555
เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ 
Mon 7 Jul 2008 0:17 [3]

ยาวนะคะ

ก่อนอื่นขอเสียงปรบมือเพื่อเป็นเกียรติ

แปะ ๆ ๆ ๆ ๆ

เดี๊ยนขอตัดริบบิ้นเปิดงาน ณ บัดนาว

ปล.จากรูป icon ใหม่
แนะนำว่า ไปหาถ่ายอีโรติคดังที่เกริ่นไว้ได้เลย

เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ 
Sun 6 Jul 2008 23:33 [2]

จำฉันได้หรือเปล่า
เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ 
Sun 6 Jul 2008 23:30 [1]

 


เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้ Create Your Ownเพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้

     Share

<< หวานน้อย หวานนาน >>

Posted on Tue 8 Jul 2008 1:00
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
 
 
 
 
 

 
>>> CALENDAR <<<
 
>>> Diary Archive <<<
- - - ด้วยความคิดถึง ---
เปรี้ยวปาก
เช้าวันนั้นฟ้าสดใส + ส่วนหัวใจตลอดวันตลอดคืน
เช้าวันนั้นเริ่มต้นด้วยสายฝน : เลี้ยงรุ่น : อักษร เสียง และภาพ
แบบนี้จะดีไหมน๊ออออ
ประกาศิตพิศวาส
ตื่นเถิดความรัก...
คิดถึง-เสมอ
ความต้องการทาง "แพทย์" สูง
Veinte poemas de amor
ไม่ยกเว้น
ประกาศหยุดกิน
จดเป็นบันทึกรักไว้ในไดอารี่สีแดง
Hiya Baby
ตา ดา ดี๊ ตา ดี๊ดา...วู้
หวานมันกรอบชอบทุกคน
น้ำตาล "ไกล" มด
หวานเย็นชื่นใจ
หวานน้อย หวานนาน
เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้
 
>>> Last Diary <<<
 
Sponsor