ตา ดา ดี๊ ตา ดี๊ดา...วู้

วันจันทร์ที่ ๑๔ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๑

 

อากาศร้อนมากๆ  ที่จริงวันนี้ เดือนนี้  เวลานี้

มันเป็นเวลาของสายฝนไม่ใช่เหรอไง

ขืนบ่นให้บรรดาพ่อค้าแม่ค้าชาวเรือได้ยินล่ะก็

หุหุ

...

เช้านี้ตื่นมาสบตากับมาม่าเกาหลีแบรนด์ไทย

กิน  ไม่กิน  กิน  ไม่กิน   กิน  ไม่กิน  กิน  ไม่กิน

ชนะเลิศ...เพราะตัดสินใจไปตักข้าวกล้องหอมมะลิร้อนๆ

คลุกกับน้ำพริกตาแดงเจ้าอร่อย (แต่แพงมาก)

ไข่เค็มมันเยิ้ม ๑ ฟอง  และปลาสลิดทอดกรอบ

ข้าวจานนั้นเพียงแค่ทัพพีเล็กๆ 

กินหมดแล้วให้ภูมิใจเป็นที่สุด  ฮ่าๆๆๆ ไม่เติมแม้จะอร่อยติดลิ้น

เดี๋ยวนี้ฉลาดแล้วนะ  หุงข้าวทีละนิดเดียว  พอกินกันสองคน ๑ มื้อ

ถ้าหุงเยอะก็ตักเอาตักเอาอยู่นั่นแหล่ะ  ไม่เหลือเผื่อมื้อหน้าสักที

...

เมนูนี้ไม่ใช่ถูกๆ นะเนี่ย  ข้าวกล้องหอมมะลิกิโลตั้ง ๔๖ บาทแน่ะ

ปลาสลิดทอดกรอบแล้ว  กิโลกรัมละ “หนึ่งพันกว่าบาท”

งี๊ดดดดดดด...ไปซื้อปลาสลิดแห้งมาทอดเองดีกว่ามั้ย

ค่าจ้างเลาะก้างปลาสลิดนี่แพงระยับจับตาไปเลย

...

ซื้อหอยทอดให้ป้ากิน

เรือขายหอยทอดคลองบ้านเรามี ๒ ลำ

ป้าตู๋  กับ  พี่แจ้

ป้าตู๋ขายมาตั้งแต่เรายังเด็กๆ หรือก่อนเราเกิดอีกมั้ง

พี่แจ้เพิ่งมาเริ่มขายทีหลังแต่ก็เกือบสิบปีแล้วล่ะ

ทั้งสองลำนี้รสชาติไม่เหมือนกัน

ป้าตู๋จะพิเศษกว่าตรงที่ขายราดหน้าด้วย

เลยมีกระทะสองใบ  ใบก้นลึกเอาไว้ทำน้ำราดหน้า

ที่จริงทั้งสองลำก็รสชาติอร่อยไปคนละแบบ

แต่แอบชอบป้าตู๋มากกว่า

ด้วยว่าแกขายราดหน้าหนึ่งล่ะ

และอีกเหตุผลคือแกมีถังขยะไว้ที่หัวเรือ

ไว้โยนเปลือกไข่ที่ตอกแล้วทิ้งในนั้น

ในขณะที่อีกเจ้านึงจะโยนทิ้งลงคลองไปเลย

ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ นะ

ครั้นจะบอกพี่แจ้แกไปก็คงจะได้กินผัดไทยไม่อร่อยซะเปล่า

เปลือกไข่มันย่อยสลายได้เองก็จริง

แต่ถ้ามีวันหนึ่ง  โรงงานบ้าบอนรกอะไรสักแห่ง  มันเอาเปลือกไข่

ปริมาณสักสี่พันสามร้อยเก้าสิบเจ็ดฟอง  มาโยนลงในคลองล่ะ

มันจะเป็นยังไงกันนะ

…

นั่งทำงานแบบอารมณ์ชิลๆ ไปวันๆ

แหะๆ  พอสักเกือบห้าโมงเย็นก็ชักจะใจเต้นโครมคราม

โทรไปเลียบๆ เคียงๆ คุณน้าผู้ว่าจ้าง

ว่าจะยังอยู่ที่เขตอีกนานมั้ย  หวังว่าเขาคงมีธุระต้องรีบไปไหนๆ สักแห่ง

ค่ะ...วันนี้คุณน้าพร้อมจะรอหนูเสมอ

เอางานไปส่งก็ได้  ได้รับการเลี้ยงดูปูเสื่ออย่างดี

เคลียร์งานถึงสามทุ่มกว่าๆ  ก่อนจะลาจากกัน

คุณน้าบอกว่า  “งานใหม่ขอด่วนที่สุด”

ไอ้เราฟังเข้าข้างตัวเองน่าดู  “เจอกันวันศุกร์”

...

แวะโลตัสตอนสามทุ่มครึ่ง  ยังกับห้างร้างเดินแล้วผีจะหลอก

ซื้อพัดลมตัวใหม่  ใหญ่ยักษ์อลังการ

เพราะพัดลมตัวเก่าได้ถึงแก่กาลวิบัติด้วยน้ำมือและปลายเท้าฉันไปแล้ว

ก็คนมันขายาว  เดินเกี่ยวไปเกี่ยวมา  รีบๆ ร้อนๆ

ไม่รู้ท่าไหน  ไปเกี่ยวเอาตะแกรงหน้าพัดลมกระเด็น 

แล้วยังซ้ำด้วยการเกี่ยวเอาใบพัดหักกระเด็นกระดอน

พัดลมก็เลยเสียการทรงตัว...

โชคดีที่ตอนเกี่ยวกันไปมา  พัดลมไม่ได้เปิดทำการ

ไม่งั้นแข้งขาก็คงจะวิบัติไปพร้อมๆ กับพัดลมด้วยล่ะ

...

ที่จริงซื้อแค่ใบพัดมาเปลี่ยนก็ได้  แต่ร้านขายใบพัดปิดแล้ว

คืนนี้หากขาดสายลมโปรยปราย  ไอ้หยกตายแน่ๆ

ครั้นจะเปิดหน้าต่างรับสายลมจากริมน้ำ  แล้วยุงล่ะ

...

วันนี้พบเสียงลือเสียงเล่าอ้างในอินเทอร์เน็ต

ว่าพี่สาวคนสวย  แองเจลิน่า  โจลี่  คลอดหลานแฝดแล้ว

(นับญาติกับเขาได้อย่างไม่เกรงใจ  ฮ่าๆๆๆ)

บางเวบก็ว่าไม่จริ๊ง  ไม่จริง

โอ๊ย...หนูล่ะอยากให้ OK เล่มใหม่ออกซะวันพรุ่งเหลือเกิน<%

     Share

<< หวานมันกรอบชอบทุกคนHiya Baby >>

Posted on Mon 14 Jul 2008 23:38
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
เจ้าของไดฯ ชื่อไรอ่า เหอ ๆ
ตต   
Tue 15 Jul 2008 20:50 [2]

โจลี่คลอดแล้วของมึงรอไปก่อน ช้างท้องห้าปีว้อยยยยยยย
risajoy   
Tue 15 Jul 2008 4:54 [1]

 
 
 
 
 

 
>>> CALENDAR <<<
 
>>> Diary Archive <<<
อายุเยาวเรศรุ่น
ก็แค่...
ศึกครั้งนี้ใหญ่หลวงนัก...
----
อยากมีเรื่องเดี๋ยวจัดให้
- - - ด้วยความคิดถึง ---
เปรี้ยวปาก
เช้าวันนั้นฟ้าสดใส + ส่วนหัวใจตลอดวันตลอดคืน
เช้าวันนั้นเริ่มต้นด้วยสายฝน : เลี้ยงรุ่น : อักษร เสียง และภาพ
แบบนี้จะดีไหมน๊ออออ
ประกาศิตพิศวาส
ตื่นเถิดความรัก...
คิดถึง-เสมอ
ความต้องการทาง "แพทย์" สูง
Veinte poemas de amor
ไม่ยกเว้น
ประกาศหยุดกิน
จดเป็นบันทึกรักไว้ในไดอารี่สีแดง
Hiya Baby
ตา ดา ดี๊ ตา ดี๊ดา...วู้
หวานมันกรอบชอบทุกคน
น้ำตาล "ไกล" มด
หวานเย็นชื่นใจ
หวานน้อย หวานนาน
เพราะชีวิตขาดหวานไม่ได้
 
>>> Last Diary <<<
 
Sponsor