Pon & Zi

การ์ตูนสุดที่รัก

แทนอารมณ์มาโซคิสค์น้อยๆ ของหยกยิ้มได้ดีนัก

หดหู่  เศร้าลึก  รักลอยๆ และบางทีก็เจ็บปวดจี๊ดดดดดด

น้ำตาซึมได้ไม่รู้ตัว

และหนักหนากว่านั้น

บางทีทำให้สะอื้นให้จนตัวโยน

...

ไม่มีเธอ  สวรรค์ก็กลายเป็นนรกได้

ไม่ต้องบรรยายเลย

ภาพนี้เคยเอาลงไดอารี่เมื่อสองปีก่อนหน้า

ต่อไป  เราควรใช้หัวใจเป็นเหยื่อล่อความรักอีกไหมหนอ

บางทีแค่อยากได้กอดสักอุ่น...ต้องทำถึงเพียงนี้

แค่นึกว่าจะกอดใครสักคน...ก็ยิ้มได้แล้ว

บางทีเธอก็...คล้ายจะเปลี่ยวดาย

จนคิดไปว่า  ฟ้ากำลังร้องไห้

ใจเธอเองต่างหากที่กำลังร้องไห้

หึหึ...

.......................................

คืนวันเสาร์

เรากลับบ้านตอนตีหนึ่งกว่านิดๆ

กุญแจห้องนอนหายไป

กุญแจแบบโบราณ  ที่ไม่มีทางจะทำใหม่ได้

...

ปีนหน้าต่าง  ห้องตัวเอง  ตอนตีสอง 

หลังจากพยายามงัดแงะแล้วไม่ประสบผล

ก่อนจะปีน  จิ้งจกทัก จุ๊ๆๆๆๆ

หวังว่าถ้าจะมีใครมองเห็น...

คงเป็นชายหนุ่มหน้าตาดีสักคน

หน้าต่างบานแรกด้านทิศตะวันออก  ติดริมฝั่งคลองนะคะ

ไม่ล๊อกค่ะ

...

หัวใจเจ้าของห้อง

งัดแงะยากกว่าหน้าต่าง

ขึ้นอยู่กับนิสัย  หน้าตา  และฐานะ

ฉันเรียกบุรุษผู้นั้นตามศัพท์โปรแกรมคอมพิวเตอร์ว่า

ผู้ชาย 3D หรือถ้าให้เยี่ยมกว่านั้น คือ 3DMax

นิสัยดี  หน้าตาดี  และฐานะดี  ระดับ Maximum

...

ตีสี่กว่าแล้ว

ยังเคลิบเคลิ้มงมงาย กับการนั่งอ่านเรื่องราวของ

Pon & Zi อยู่มิวาย

...

ณ อรุณรุ่งของวันนี้  ฉันอยากให้เธอบอกแทนฉันว่า

อรุณรุ่งแล้วความรัก

ลืมตาตื่นขึ้นเถิด

แม้ความฝันสวยพริ้งเพริศ

แต่ฉันปรารถนาพบเธอมากกว่า

...

แล้วเราจะได้พบกัน

นะที่รัก...