คืนวันพระจันทร์ฉายแสงแรงฤทธิ์ปรารถนาและเรือล่ม

๑๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๑

 

วันเพ็งเดือนสิบสองน้ำก็นองล้นตลิ่ง

โอ่งมังกร กะละมังคร้างเคร้ง ลอยน้ำคว่ำขัน หายแว้บๆ

นอนกลิ้งเกลือกไปมา  ไม่นำพากับวันลอยกระทง

แอบสาปแช่งพวกจุดประทัดเปรี้ยงๆ มิรู้จักรักษาสภาพแวดล้อม

ทั้งระบบนิเวศทางธรรมชาติ  และทางเสียง

พ่อมันทำดินปืนได้เองหรือยังไงกัน

จุดเปรี้ยงๆๆๆ สวยงามหรือก็ไม่  หาสุนทรียไม่ได้เลย

 

สองทุ่ม...คิดว่าจะทำกระทงง่ายๆ คือเอาใบปักษาสวรรค์ทำเรือน้อยลอยวน

แล้วเอาดอกปักษาสวรรค์วางในเรือน้อยปักษา

แล้วจุดธูปเทียนบูชา ลอยล่อง ล่องลอย

สุดท้าย...ไม่เค้ย ไม่เคย ทำอะไรเรียบง่าย

เล็กๆ ไม่ ใหญ่ๆ ชอบ

ออกจากบ้านไปหางานทำ เอ๊ย หาที่ทำกระทงดีกว่า แง่วๆๆ

(คือเรื่องเยอะนี่หยกยิ้มสู้ๆ ตอนประถมคุณครูให้หาแตงมาแกะสลัก

ทั้งห้องใช้แตงกวา  อิหยกสั่งให้ที่บ้านหาแตงโมค่ะ เป็นคนหน้าใหญ่ใจโต

สรุปเพื่อนรักมาก  เพราะแกะแตงโมไม่สำเร็จ  ไปทำตาแป๋วขอแตงกวาคุณครู

ส่วนแตงโมนั้นแบ่งเป็นหลากซีก แจกเพื่อนๆ กินกันเปรมปรีดิ์  ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ)

 

ทำกระทงเสร็จเรียบร้อย  ไม่สวยงามเท่าไหร่หรอก เวลามีน้อย

กลับบ้าน  มานั่งเล่นเน็ตเรื่อยเปื่อย  รอเวลาเที่ยงคืน

ลอยกระทงหน้าบ้าน  มองดูกระทงไหลไปกับสายน้ำ

บอกพระแม่คงคาว่าหนูขอโทษนะคะ ที่ทำให้ท่านสกปรก

อย่างอื่นไม่ขอ เขาให้ลอยขอขมา หลังๆ นี่คนลอยกระทงชักจะเลอะเลือน

ไม่ขอขมาแล้วยังขอโน่นขอนี่ ขอหวย ขอให้รวย ขอให้รวย อีกต่างหาก

บ้าเหรอ  พระแม่ถึงกับงงเลยเชียว  มิน่าน้ำถึงขึ้นผิดเดือนผิดฤดู

 

๑๗  พฤศจิกายน ๒๕๕๑

 

โอย...วันนี้ไปโรงพยาบาลเหมือนเคย

นิยายที่แต่งจบแล้ว  มีคนเข้ามาอ่านเยอะเกินคาด

สรุปแล้วที่ผ่านมาบางคนอ่านแล้วไม่แสดงความคิดเห็น

แต่พอจบปุ๊บ ซาบซึ้งสุดๆ มีคนรักงานที่เราเขียนเยอะเชียว

นับว่าอาการเพ้อฝันของเรานั้นอยู่ในเกณฑ์สร้างสรรค์จรรโลงโลก

 

วันนี้เป็นอังศุมาลิน  พุทธศักราชสองพันห้าร้อยห้าสิบเอ็ด

เรือพายลำเก่าของบ้านเรา ที่ชาวบ้านยืมไปแล้วเขาทำลืมคิดว่าเป็นของเขา

ต้องไปยืมกลับมาใช้  (ยังไงวะเนี่ย) ชำรุดทรุดโทรมเหลือคณานับ

พายๆ อยู่ก็ได้ยินเสียงน้ำไหลเหมือนน้ำตกในสปา จ๊อกๆๆๆ

เย็นวาบที่ปลายเท้า  น้ำเข้าเรือ  โฮก

 

บอกคนพายให้จอดๆๆๆๆ คนพายไม่จอด บอกว่าทัน

แล้วเป็นไงล่ะอีกไม่ถึงสองนาที  เรือเกือบจม  ชั้นต้องสละชีพไปนั่งแหง่วอยู่หน้าบ้านใครไม่รู้

มีหมูหมามาตะกุยตะกาย  กระเป๋าสมบัติก็ตกน้ำโครม

อะไรไม่ร้ายเท่า  ผลิตภัณฑ์ Nars ทั้งแป้ง บรัชออน อายแชโดว์ ลิป  เปียกหมดเลยค่ะ

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

 

ทำไมถึงทำกับฉันได้

 

นั่งตากยุงอยู่สักพัก  เรือน้อยก็พายกลับมารับไปส่งที่บ้าน

กระเป๋ารุ่นกันน้ำออกของเราก็ดีมาก เปียกได้ทุกสิ่งอย่าง

ดีนะวันนี้ไม่เอากล้องดิจิตอลออกไปสลิดข้างนอกด้วย

ไม่อยากจะคิดเลย  ให้ตายสิ

 

ในเรือไม่ได้มีแค่หยกยิ้ม  มีคุณนายป้านั่งอยู่ด้วย

คุณนายป้าเดินไม่ได้  ถ้าเรือจม  จบข่าว

อีสาวจะกลายเป็นแม่ม่ายทรงเครื่อง เอ๊ยไม่ใช่ 

เป็นเศรษฐีนีสาวสวยเนื้อหอม ที่มีอิสรเสรีเต็มที่ทันที

ซึ่งไม่อยากเลยสักนิด  หากเป็นเพราะเหตุผลเช่นนั้น


นิยายรักหวานจบลงแล้วหนึ่งเรื่อง

คอมเม้นท์จากคนอ่านทะลุสี่ร้อยแล้ว

ขอบอกว่าดีใจกว่าได้พิมพ์เป็นเล่มเสียอีก

เวลามีคนมาเขียนบอกว่าอ่านเรื่องที่เราเขียนแล้วเขารู้สึกดี ยิ้มได้

แทบจะเอาโพสไว้ในเน็ตตลอดไป ไม่ขายมันแล้ว

ติดตรงที่  เงินทองเป็นมายา  ข้าวปลาเป็นของจริง 

แต่ข้าวปลาจะอยู่นิ่งๆ ไม่วิ่งมาหาเราหากไม่ใช้มายาเงินเรียกมันมาหา

 

 

ไปออกกำลังกายด้วยการตีแบดมินตันมาด้วย ๑ ชั่วโมง

พระเจ้าเหา...เหงื่อไหลไคลย้อยได้มากมายยิ่ง

ทำเปรี้ยวไปกันกับเพื่อน ๒ คน

เพื่อนจองคอร์ทได้น่าตบด้วยไม้แบดมาก

ครึ่งชั่วโมง...

ไม่ได้ครับ

น่านะ

ไม่ได้ครับ

ชั่วโมงนึงก็ได้

ไม่นั่งพักนานอย่างที่คิด

โอ๊ย กลิ่นเหงื่อผสมกับเคนโซ่ ฟลาวเวอร์ช่างหอมหวน

กลับถึงบ้านที่คิดว่าไม่เหนื่อยเท่าไหร่

กินหมูสะเต๊ะ ปากงับหมู มือดึงไม้ เฮ้ย มือสั่น

 

ตอนนี้ป่วยแล้ว  ไข้ขึ้น  ฮ่าๆๆๆๆๆ

ฟิต  กายพร้อม ใจพร้อม  เราทำได้

นักกีฬาทีมชาติ  ซ้อมไว้ๆ  ไปแข่งชาติหน้า

จะเป็นมาเรีย  โอซาว่า 

เอ๊ะ นั่นมันดาราหนัง AV

ต้อง  มาเรีย  ซาราโปว่าสินะ  นักเทนนิส

สับสนนิดหน่อย อะหุอะหุอะหุ

 

อย่าลืมไปอ่านนิยายรักหวาน  หวาน  และ  หวานกันนะจ๊ะ

จุ๊บๆๆ

 

     Share

<< ไม่ต้อนรับชื่นชีวันเมื่อฉันและเธอชิดใกล้ + สุขอุราเมื่อเรามาพร้อมหน้ากัน >>

Posted on Tue 18 Nov 2008 20:21
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
เรื่องของกูมันนานละ

เรื่องของมึงเหอะ

ได้ข่าวว่าเพิ่งรำพึงรำพัน

อะหุๆๆๆ
พี่หยก   
Thu 20 Nov 2008 0:36 [4]

ตกข่าวแบบนี้ เพื่อนเราก้อช้ำอ่ะเซ่
risajoy   
Wed 19 Nov 2008 23:39 [3]

ถึงเม้นข้างล่าง

เพ่หวานอาไรกันเล่า

เลิกกันนานแล้ว นับปีไม่ถูกแล้ว

งี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด


เรานี่ไม่ได้คุยกันนานนะเนี่ย ฮ่าๆๆๆ
พี่หยก   
Wed 19 Nov 2008 22:16 [2]

พรุ่งนี้เพื่อนแต่งงาน

ทำตัวน่าอิจฉาแล้วยังต้องใส่ซองช่วยงานอีก เชอะ
หยกยิ้ม   
Tue 18 Nov 2008 20:56 [1]

 
 
 
 
 

 
>>> CALENDAR <<<
 
>>> Diary Archive <<<
มหามงคล...หัวใจให้ในหลวง
Woman in love
Music in my mild ????
ไม่รู้ทำไมหัวใจลอยๆ
คนเดิมคนนี้....
ช้าๆ ได้พร้าสองเล่ม
ฉันกลับมาแล้ว...ที่รัก
.หนึ่งหน้ากระดาษ.
...วันนี้...
ก็โลกมันร้อนนี่คะ...
เชื่อง...
จะทำอย่างนี้อีกไหม
My novel part II (ปกนิยาย Edit ลิงค์นิยายหมายเลข ๒)
มากับสายลมและสายน้ำ...
ลั้ล ลัล ลัล ลา...ชีวิตเที่ยวละไม
Horse Hunters สวยปราบอาชา
My novel
เมืองนนท์หนาวมาก+++รูปภาพที่ไม่เกี่ยวกับเนื้อหา และเนื้อหาที่ไม่เกี่ยวกับหัวข้อ
ชื่นชีวันเมื่อฉันและเธอชิดใกล้ + สุขอุราเมื่อเรามาพร้อมหน้ากัน
คืนวันพระจันทร์ฉายแสงแรงฤทธิ์ปรารถนาและเรือล่ม
ไม่ต้อนรับ
หญิงสาวผู้เขียนนิยายรัก
นาร์ซีซัส
คลื่นทะเลเห่กล่อม
ซ้อมอกหัก
นานๆ มาที
สามจอกสี่จอกกรอกเข้า
เพื่อนท้องจริงๆ ด้วย
นางฟ้ากลับมาแล้ว
อายุเยาวเรศรุ่น
ก็แค่...
ศึกครั้งนี้ใหญ่หลวงนัก...
----
อยากมีเรื่องเดี๋ยวจัดให้
- - - ด้วยความคิดถึง ---
เปรี้ยวปาก
เช้าวันนั้นฟ้าสดใส + ส่วนหัวใจตลอดวันตลอดคืน
เช้าวันนั้นเริ่มต้นด้วยสายฝน : เลี้ยงรุ่น : อักษร เสียง และภาพ
แบบนี้จะดีไหมน๊ออออ
 
>>> Last Diary <<<
 
Sponsor