ฉันกลับมาแล้ว...ที่รัก

จากกันไปเสียนานเลย

เอาล่ะ...ฉันกลับมาแล้วนะไดอารี่ที่รัก

จะว่าไปฉันก็ไม่เคยไปไหนไกลห่างเธอสักนิด

แวะเวียนเข้ามาดูอยู่ออกบ่อย อย่างเงียบเชียบ แล้วก็ค่อยๆ ปิดประตูออกไป

เธอรู้ไหม นิยายเรื่องที่สองของฉันเป็นรูปเล่มอีกแล้วล่ะ

และหนึ่งในสิ่งสำคัญที่ทำให้มันเกิดขึ้นมาได้ก็คือเธอ

***

หวนกลับมาวาดรูปล่ะ

เฟรมผ้าใบ เล็กๆ ไม่ ใหญ่ๆ ชอบ

สีอะคริลิก

และสุดท้ายผลงานนั้นช่างเซอร์เรียลลิสต์สิ้นดี

วาดรูปดอกไม้ เหมือนกับดักปีศาจ

วาดรูปผู้หญิง เหมือน นางมารร้าย

วาดรูปอะไร ได้ตรงข้ามกะความรู้สึกหมดสิ้น

ศิลปินสิ้นดี ฮี้ๆๆ กุ๊บกั๊บ

****

ตอนนี้รื้อบ้าน

บ้านเดิมใหญ่โตรโหฐานเกินไป

รื้อทิ้งเสียครึ่งหลัง จะได้ไม่เปลืองแรงกวาดถู

ช่างเรียกเงิน ๑๒๐,๐๐๐ บาท

รู้เลยว่าสุดท้ายมันต้องกลายเป็น ๒๐๐,๐๐๐ บาท

แน่อยู่แล้ว  ทำใจเห๊อะ บัวผัน

***

อ้วน

คำสั้นๆ ได้ยินแล้วช้ำนัก

วันก่อนพาป้าไปโรงพยาบาลตามประสาวัลลี

นั่งรออยู่ด้านนอกห้องตรวจหน้าเคาน์เตอร์

พยาบาล --- จะปิดเคาน์เตอร์นี้แล้วนะคะ มีใครมาฝากครรภ์อีกไหม

พยามาร -- น้องคะ มาฝากครรภ์หรือเปล่า ติดต่อได้เลยนะ เดี๋ยวปิด

หยกยิ้ม --- กรี๊ดด (ยิงทิ้ง)

จริงๆ หนูก็อยากท้องนะคะคุณพยาบาลขา

จนใจที่อยู่ในภาวะมีบุตรยาก หมอบอกเหตุเกิดจากหาสามีไม่ได้

กร๊ากกกก

****

คิดถึงหมาตู้ รอตไวเลอร์ที่จากไปเกือบปีครึ่งได้แล้วล่ะ

เป็นหมาที่ทำให้ได้คิดว่า

การทำแต่งาน ... ไม่กลับมาดูแลใครที่รักเรา แม้มันจะเป็นหมาก็เหอะ

จนถึงวันนี้ต่อให้มีเงินมากมาย ก็เรียกมันกลับมาไม่ได้

ไม่ได้แล้วจริงๆ

- - - -

ฉันไม่เคยร้องไห้เพราะนึกถึงผู้ชายคนไหนมานานมากแล้ว

แต่ฉันยังร้องไห้เพราะคิดถึงหมาตัวนั้นอยู่

มันคู่ควรที่สุดแล้ว

----

     Share

<< .หนึ่งหน้ากระดาษ.ช้าๆ ได้พร้าสองเล่ม >>

Posted on Wed 10 Jun 2009 22:53
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
พี่ยังเคยคิดเสียดายน้ำตาที่เคยร้องให้กับผู้ชายคนหนึ่งมาแล้วเหมือนกัน บังเอิญไม่เคยได้เลี้ยงหมา รู้งี้เลี้ยงหมา ดีกว่า 55

ยังคงคิดถึงเหมือนเคยนะ

บุญรักษาน้อง
พี่แขก   
Sun 14 Jun 2009 15:03 [3]

แกเป็นชั้นยิงพยายาบาลทิ้งจริงๆนะ

ว่าแต่เอามอสชี่ไปเลี้ยงมั่งก็ได้นะ ... จะได้หายเหงา ^^

ญย่าบอกว่า 10 ปี๋ หม๋าบ่อลืมเจ้า

แปลว่า 10 ปี น้องหมาไม่ลืมเจ้าของ

อธิฐานนะแกว่า ถ้าเป็นลูกแม่ ลูกต้องเข้มแข็งและกลับมาที่บ้านเองให้ได้ แล้วเราจะเจอลูกเขาเราเนาะ ^^
knr   
Fri 12 Jun 2009 20:49 [2]

เอาลุกกุไปเลี้ยงมั๊ย อิอิอิ
risajoy   
Thu 11 Jun 2009 14:53 [1]

 
 
 
 
 

 
>>> CALENDAR <<<
 
>>> Diary Archive <<<
ตราบทิวาจรดราตรี ...Dil Laka liya
มหามงคล...หัวใจให้ในหลวง
Woman in love
Music in my mild ????
ไม่รู้ทำไมหัวใจลอยๆ
คนเดิมคนนี้....
ช้าๆ ได้พร้าสองเล่ม
ฉันกลับมาแล้ว...ที่รัก
.หนึ่งหน้ากระดาษ.
...วันนี้...
ก็โลกมันร้อนนี่คะ...
เชื่อง...
จะทำอย่างนี้อีกไหม
My novel part II (ปกนิยาย Edit ลิงค์นิยายหมายเลข ๒)
มากับสายลมและสายน้ำ...
ลั้ล ลัล ลัล ลา...ชีวิตเที่ยวละไม
Horse Hunters สวยปราบอาชา
My novel
เมืองนนท์หนาวมาก+++รูปภาพที่ไม่เกี่ยวกับเนื้อหา และเนื้อหาที่ไม่เกี่ยวกับหัวข้อ
ชื่นชีวันเมื่อฉันและเธอชิดใกล้ + สุขอุราเมื่อเรามาพร้อมหน้ากัน
คืนวันพระจันทร์ฉายแสงแรงฤทธิ์ปรารถนาและเรือล่ม
ไม่ต้อนรับ
หญิงสาวผู้เขียนนิยายรัก
นาร์ซีซัส
คลื่นทะเลเห่กล่อม
ซ้อมอกหัก
นานๆ มาที
 
>>> Last Diary <<<
 
Sponsor